Podzielam stanowisko „Iustitii”, ale… Felieton Grzegorza Wiśniowskiego (6) - KOD Komitet Obrony Demokracji
Komitet Obrony Demokracji, KOD
Komitet Obrony Demokracji, KOD
25566
post-template-default,single,single-post,postid-25566,single-format-standard,eltd-cpt-2.4,ajax_fade,page_not_loaded,,moose-ver-3.6, vertical_menu_with_scroll,smooth_scroll,fade_push_text_right,transparent_content,grid_1300,blog_installed,wpb-js-composer js-comp-ver-7.1,vc_responsive
 

Podzielam stanowisko „Iustitii”, ale… Felieton Grzegorza Wiśniowskiego (6)

Pogląd Fryderyka Zolla (felieton „Czy jakikolwiek kompromis jest możliwy?” z 21 listopada), wynikający z troski o państwo, uważam za bliską mi propozycję kompromisu w duchu najlepszej w naszych dziejach tradycji okrągłostołowej – tyle że propozycję w przedstawionej formie przedwczesną, a przez to nieskuteczną.

Profesor Zoll pisze:
Zakończenie kryzysu wymiaru sprawiedliwości jest racją stanu. Opozycja powinna zaproponować rozwiązanie sporu o sądy akceptowalne w tych kręgach władzy, które zaczynają dostrzegać tragizm i niebezpieczeństwo sytuacji”, a dalej: „Trzeba wypracować podstawy statusu sędziów tak, by w przyszłości nie podważano go w zależności od ekipy rządzącej. Wymaga to ponadpartyjnego porozumienia. Działania władzy przeciwko sędziom mają rzeczywiście coraz bardziej kryminalny charakter, ale zawarcie kompromisu pozwoliłoby ocalić realnie zagrożoną państwowość i przyszłość naszej wspólnoty. Kompromis powinien dać PiS-owi szansę ocalenia twarzy. Musiałby zakładać przywrócenie KRS w jej konstytucyjnej postaci, natychmiastowe zaprzestanie prześladowania sędziów, likwidację politycznie sterowanego systemu ich dyscyplinowania oraz przywrócenie realnych gwarancji niezależności”.

Idea taka może przyświecać każdej osobie zatroskanej o los kraju. Problem tkwi we wskazaniu konkretnych obszarów i mechanizmów, które miałyby być przedmiotem porozumienia.

Status neosędziów powinien być efektem uzgodnień, ale jego określenie nie może stanowić warunku wstępnego negocjacji. W przeciwnym razie otrzymalibyśmy w spadku neosędziów niszczących ludzi i system wymiaru sprawiedliwości, takich jak Radzik, Lasota, Schab, Piebiak i inni hejterzy z grupy internetowej, Pawełczyk-Woicka, Stępkowski i im podobni. Zakładanie a priori, że takie osoby będą orzekać w sądach, budzi mój sprzeciw. Reżimowa strona ewentualnego porozumienia na pewno z chęcią zaczęłaby negocjacje od tego sprezentowanego im stanu „zero”, w propozycji profesora brakuje mi natomiast aksjologicznych podstaw (na gruncie litery prawa) zawarcia takiego kompromisu. Szlachetna troska o los kraju to w sytuacji europejskiego państwa prawa o wiele za mało. Porozumienie musi dawać gwarancję stabilności orzeczeń sądowych, niepodważalnych przez strony niezadowolone z rozstrzygnięć. Obecny etap wydaje się odpowiedni nie do formułowania konkretnych rozwiązań kompromisowych, ale do opracowania zasad (również prawnych) takiego porozumienia.

W tym miejscu wspomnę o przedstawionej kilka tygodni temu przez Stowarzyszenie Sędziów Polskich „Iustitia” propozycji całościowego uzdrowienia systemu wymiaru sprawiedliwości w Polsce, niewątpliwie zgodnego z obowiązującym prawem, a także międzynarodowymi standardami. Propozycja „Iustitii” wychodzi również naprzeciw ewidentnym wadom tego systemu sprzed 2015 roku. To jest podstawa, od której strona demokratyczna mogłaby rozpocząć dyskusję o kompromisie.

Chcemy standardów zaproponowanych przez „Iustitię” ale… pomni wspaniałych doświadczeń z 1989 roku jesteśmy gotowi dyskutować i negocjować na ten temat z oponentami w duchu życzliwości i ze świadomością wagi spraw.


Felieton ukazał się pod adresem: https://kodmalopolska.pl/podzielam-stanowisko-iustitii-ale-felieton-grzegorza-wisniowskiego-6/

Więcej na → kodmalopolska.pl/felietony